تنها ترین شاپرک

shaparak-kocholo — Fri, 26 Sep 2008 12:16:18 GMT

....

به انتهای شبی د يگر پيوست می خورم

شا يدکه روزی برسد به دست آسمان !!!

اينجا مرا بخوا نيد !!

http://beryra.blogfa.com/

shaparak-kocholo — Fri, 12 Sep 2008 08:47:18 GMT

تنهاخدا بود و مادرم

شاهد آن روزها

به مادرم

با تمام تنهائی که برايش باقی گذاشتی

«خيلی وقت است که دارم برگشت می خورم»

دارم چشم می گذارم

پشت پلک هائی که هر شب ، زير نور ماه

سنگينی می کنند

ابرهائی که شب را از چشم ها يم دزديدند

دارم فکر می کنم

چقدر به درخت بدهکارم

که دست ها يم را به تيغ می کشد !؟

"من از تمام برگ هائی که می بينی

پائيز تر "

نگفته بودی

پيش از آنکه بيائی

باران می گيرد

چشم ها يم

وقتی از خاطرات تک تک مين ها

برگشت می خورم

....

از وقتی يادم می آ يد بزرگ بودم !؟

کودکيم را پای تما م تقو يم ها جا گذاشتم

کودکيم هنوز

بوی ر يحان و نان تازه و حرف های در گوشی و صدای شکستن بغض مادر می دهد

کودکيم هنوز دارد ...

دارم جنگ برا يت نمی سرا يم

باور کن

(تنها ، گاهی

نياز ظالمانه ی ا ين کلمه ها

ذهنم را محدود می کند به چند چيز کاملا کوچک...)

وگرنه من سر و سری با مين و خمپاره و ام الرصاص ...

از کدام شب با يد سياهی مو های مادرم را پس بگيرم؟

لابد از خودت پرسيده ای ها ؟!

بيا

حالا می توانم

به لهجه ی تما م نخل های جنوب برا يت شعر بسرا يم!!!

شاپرک شهريور87

پ.ن

زمان همه چيز را نابود می کند

بجز قلم من

shaparak-kocholo — Sat, 09 Aug 2008 09:45:18 GMT

تنها خدا بودو مادرم

شاهد آن روزها

به مرگ می گو يم هوووووووووراا

وقتی برا يم دست تکان می دهد

اين دشت مرا صدا می زند

و من برای تو

با ناخن های کوتاه و صورتی نحيف

شعر می سرا يم

با د يواری که توی مغزم کشيده ام

خودم می توانم جنگ را حدس بزنم

من هر شب بغض توی گلوی جنگ می کارم

با لالائی که مادر برا ی گيسوانم می خواند

باور کن

حتما نبا يد بهار بيا يد

تا بابونه ها پشت د يوار قد علم کنند

راه خانه ی ما را آب بگيرد و گلوی تو را باران!؟

از قبا يلی که رگبار می آورند بپرس ...

لابد

من پشت گام های تو قد کشيده ام

که دست ها يم هر شب بی تابی خدا را می کند

* ** ** *

دلم گرفته

چقدر هوای خانه ی شما ابر يست...

شاپرک

تابستان 87

پ.ن

يه آغوش بــــــــاز ميل دارم

shaparak-kocholo — Thu, 10 Jul 2008 17:03:18 GMT

تنها خدا بودو مادرم

شاهد آن روزها

از کدام گوشه ی دلم برا يت مرثيه بخوانم؟!

برگرد

انتظار چشم ها يم را ديوانه می کند!!..

"رگبار"

دارم در چيزی شبيح درخت جوانه می زنم

و افکارم روی ريلهای بی مقصد سوت می کشد

من از صبح که پا به پا يم پير می شود

جوان ترم

حتی از آسمانی که

زير بارش غرشها يم شانه خالی می کند

...

بعضی وقت ها

چقدر خواب ها يم ، نيمه تمام آغاز می شوند

دستانم تا نيمه در زمين فرو رفته

ولی هنوز به آخر نرسيدم...

آخر يعني :

تو بيا يی و من از روزی که باد می آمد و شعر شدم

از ستاره ای که با روحم رقصيد

آو يزان باشم

آخر يعني :

سيل بيا يد ، جنگ را با خود ببرد

آسمان آغوشی برای اشک های من باز کند

از گلوله هائی که باران می آورند رگبار رگبار

آخر يعني :

همين روزها از خودم بالا بروم

تمام زندگيم را داخل پرانتزی جا بدهم

تا ، کسی نيا يد و ادعا نکند اينجای زندگيت مال من بود !!

شاپرک تابستان 87

پ.ن

روزی می رسد

انتقام تمام آنهائی که بی اراده ستاره شدند را بگيرم

shaparak-kocholo — Mon, 30 Jun 2008 12:09:18 GMT

تنها خدا بودو مادرم

شاهد آن روزها

من ،

همان آسمانم که ابرهايش به تعطيلات رفته اند !!

....

پشت اين ديوار

شهريست

پر از آدم های جور وا جور

همين روزها از خواب بيدار می شوم

باور کن !

من از های هوی شهر می ترسم

پ.ن

درخت های چنار

بی دليل نيست ، سربه فلک کشيده اند

من

برای رسيدن به چشم های خدا

چقدر کوچکم

shaparak-kocholo — Tue, 20 May 2008 15:50:18 GMT

به نام خدا بود و بعد....مادرم

برسد به دست آسمان

"سلا م جنگ"

از کجای کودکیم زده ای بیرون

که من دارم روی چشم هایم می نشانمت

توی این کلمه ها

نفرین هزار کوچه فریاد می شود

و من از دست های ماه خدا را شکار می کنم

"سلام خـــــد ا "

بی تابی کدام چشم مرا به یادت می اندازد؟

من از جنگ

لالائی های شبانه اش را به ارث برده ام

و شب ادراری های این خانه را

چشم های مادرم شهادت می دهند !..

چقدر انتظار پشت قباله ام خالکوب می کنی! ؟

"سلام انتظار"

چشمی خریدار حرفهایم نیست

بگو

از چند سالگی به عقد لحظه هایم در آمدی

که هنوز

توی کفش هایت چشم گذاشته است

ساعتی که هیچ وقت زنگ نمی زند

قد گام هایت

ببین

اشک های من

درخت های سیب را به شکوفه نمی نشانند!!!...

شاپرک

بهار 87

پ.ن

کاش بالای

تنهائی ام یک ابر بود

shaparak-kocholo — Tue, 06 May 2008 10:01:18 GMT

خدا نزدیک است

تو از من دوری

« کاش من مالک یک ابر بودم »

دامنم پاگیر شعری است که لنگ لنگان خودش را به اینجا

(به اینجایم رسیده)

دارم توی شکم این ماه می زنم بیرون

و چقدر دلم می خواهد برای شما بمیرم

چه زود پیدایم شد

قرار نبود

دهن دره های این شعر خواب را از چشم هایم بگیرد

وهر شب زیر بارش شانه هایم بزرگ شوی

(به من نگاه کن)

درد دارد توی رگ هایم تیر می کشد

و تو بی هدف شلیک می شوی

جنگ می داند از خودش رفته ام

توی چشم هایم گریه می زاید

دارم

گیج می زنم توی این شعر

و از پس این کلمه ها می افتم بیرون

یکی دست روی دلم بگذارد لطفن

من از کانال های خاکریز برایتان قصه می گویم

یکی بود و یکی سراغ چشم های تو را از من گرفت لابد

ومن بی بهانه دارم برای دل تو فرات می شوم

نمی دانم گیج از کدام حماسه آمدی بیرون

و شاید همین حالا

کسی دست هایم را نشانه می گیرد

و من می خواهم مالک یک ابر باشم

به قلم شاپرک

پ.ن

هوای حوصله ابری است

ماه من

shaparak-kocholo — Sat, 12 Apr 2008 06:29:18 GMT

خدا نزدیک است

تو از من دوری

خدایا ...من چقدر خوشبختم !!!

دارد بهار از دل شهر می زند بیرون

و هی بنفشه ها پای در ختان جنگلی می ریزند

ومن...

سر قراری که نمی شود مال هم باشیم

نشسته ام طناب می بافم

گـــوش تا گـــوش

این اتاق چشمانم را می کوبد به قاب عکست

چقدر حرف دارد وول می خورد توی دلم

و من دارم به تو فکر می کنم

قلبم از تک تک این ثانیه ها می زند بیرون

وقتی خواب در چشم هایم می افتد

من از دستهای تو بالا می روم و خدا می چینم

آسمان قد چشم های من ابر ندارد ببار

دریا بی وسوسه سوار ساحل می شود قلاب بیانداز

بعضی وقت ها می خواهم

روز خلق ستاره ها را به یا د بیاورم

!!!..

به قلم شاپرک

بهار ۸۷

پ.ن

کاش خدا

یک روز .. .تنهای تنها

مال من بود !!!

shaparak-kocholo — Wed, 20 Feb 2008 12:09:18 GMT

خدا نزدیک است

تو از من دوری

یک نفر آمد

همین روزها

دستانم را ببین

ببین از کجای دامنت قلاب گرفته ام

چشمانم را می بندم

بیا دریا

یک شکم سیر از دلم ماهی بگیر

با این ریسمانی که گوش تا گوش می چرخانی

تور بالا ی سرم ژست می گیرد

مثل روز هائی که عاشق می شوم !!!

گاهی چقدر اتفاقی

چقدر اتفاقی

....

چرا دستانم درخت نمی شوند
وقتی که روی طناب ، زندگی ام را پهن می کنم

یعنی احتمالن زیاد عجیب نیست بپرسی

خواب چند ستاره شبهایت را می سوزاند ها؟

همیشه باد

ا زهمان سمتی که می خواهد تو را نمی آورد

من ا ز چشمی که تو را نمی بیند _ افتادم

اشکال از ابر است

وگرنه

چشما ن من سری با آسمان ندارد

برگرد

دارم

از اوج دلتنگی

برا ی تو د یوانه می شوم !!!

به قلم شاپرک

زمستان ۸۶

پ.ن

هزار بار

دوستت دارم

shaparak-kocholo — Mon, 21 Jan 2008 14:10:18 GMT

خدا نزدیک است

همانقدر که تو از من دوری

«غبار سبز »

دیگر از جنگ حرف نمی زنم

چشمانم پاشنه ی این را ه را در آورد

تا موقعیت بعدی ، پاگیرم کند

حتی اگر ۳ سال به ۲۰ سالگیم اضافه کنی

من از جنگ های صلیبی حرف نمی زنم

از بغض توی سینه ام تا

صورتی که با چشمانم سیرابش کنم

بگذار راه گلویم را ببندم

راه تمام کانال های خاکریز را

از هفت تپه عبور دهم به خودم برسم ،به تو

و به همه ی کسانی که نعش جنگ را

بر دوش می کشند

ببین

هنوز روسری ات

مثل خمپاره های ۶۰ آشوب به پا می کند

هنوز نفرین نخل ها گریبان فرات را گرفته

هنو ز صدای ۷۲ نفر در شعر هایم موج می زند

من از جنگ حرف نمی زنم ،از صلح حدیبیه ،تا عهدنامه ای که

حقیقت نخل را افشا کرد

حتی اگر در آستینم باران بکارم

حتی اگر تمام شب های عملیات را زنده بمانم

با ز هم از این چاه صدائی در نمی آید

بگذار این راه کورش را برود

من با چشم های بسته ام

کنار ضریحت شهید می شوم

به قلم شاپرک

در زمستان آمد ۸۶

پ.ن

ستاره مانده به تو